|
Czy przeczytałeś już Zagrania wyprzedzające – rozgrywka? Jeśli tak, to dobrze, gdyż teraz przejdziemy do omówienia jeszcze trudniejszych problemów – związanych z grą obronną (wistem). Ta dodatkowa trudność wynika z faktu, iż wist jest grą pary. Oprócz aspektów wspólnych dla rozgrywki i wistu takich jak:
- wykorzystanie tempa,
- stworzenie stanu zagrożenia,
- sugerowanie siły lub ukrywanie słabości,
- stworzenie konkurencyjnej opcji wykorzystanie tempa,
dochodzi w wiście niezwykle ważny element współpracy z partnerem. Twoim celem powinno więc być także dążenie do niesienia pomocy partnerowi, uniemożliwienie mu popełnienia błędu. Brydż jest grą zespołową, a tym samym jej rezultat końcowy zależy także od partnera. Oto klasyczny przykład właściwej współpracy z partnerem.
Uniemożliwienie popełnienia błędu partnerowi
|
KD75
KW
AW7
AW32 |
|
986
A753
86532
42 |
 |
4
D109642
K4
9876 |
| |
AW1032
8
D109
KD105 |
S gra 6 , W zawistował w atu. N pytał o liczbę asów, a S odpowiedział, że ma jednego. E więc wie, że partner ma asa i to prawie na 100% kierowego. Istnieje więc niebezpieczeństwo, że może go nie położyć kiedy S zagra w ten kolor. E wie także, że jego K to niemal pewna lewa. Powinien więc – jeżeli rozgrywający da mu taką szansę – wyrzucić D na drugiego atuta. Tak zagrał – jako jedyny – angielski gracz Ralph Swimmer na eliminacjach angielskich w latach sześćdziesiątych, a jego partner jako jedyny nie miał problemu z położeniem asa.
|